Οικονομία Ομπάμα, Solyndra και διεφθαρμένος καπιταλισμός

Οικονομία Ομπάμα, Solyndra και διεφθαρμένος καπιταλισμός

Μετάφραση:  Μαίρη Ευαγγελίδου

 

Εάν υπήρχε αντιπροσώπευση της ανικανότητας της κυβέρνησης στην επιλογή νικητών και ηττημένων στην αγορά αυτή θα ήταν το σκάνδαλο της Solyndra.  Αντιληπτή από ορισμένους ως ‘ιστορία του χθες’, η Solyndra είναι ακόμη μια πολύ νέα είδηση – μια αυτό-προκαλούμενη πληγή για τη διοίκηση και μια ανοικτή πληγή για τους Αμερικανούς φορολογούμενους.  Αυτή τη στιγμή, το IRS δίνει δικαστική μάχη για να αποτρέψει τους επενδυτές της Solyndra να κάνουν κατάχρηση των νόμων πτώχευσης για περεταίρω χτύπημα των Αμερικανών φορολογουμένων.

Όμως αυτά είναι μόνο τα μισά.  Σε μια εξίσου απεγνωσμένη προσπάθεια να κατηγορήσουν τους ανταγωνιστές για το αποτυχημένο επιχειρηματικό μοντέλο τους, οι υποστηρικτές της Solyndra έχουν επίσης ασκήσει αγωγή για αθέμιτες πρακτικές διαπραγμάτευσης εναντίων των Κινέζων κατασκευαστών ηλιακών πάνελ.  Εν τω μεταξύ, ένα ολόκληρο σύνολο πιθανών ‘Solyndras’ εξακολουθεί να περιμένει να λάβει τη γενναιοδωρία της ίδιας του της κυβέρνησης ως μέρος της ‘πράσινης συμφωνίας’ της διοίκησης.  Και αν κάποιος θέλει να ξέρει τι σημαίνει στην πράξη όλο αυτό, ένα στιγμιότυπο της ενεργειακής αγοράς της Νεβάδα το εξηγεί.

Δυσαρεστημένοι με τη σπατάλη 535 εκατομμυρίων δολαρίων σε κυβερνητικά δάνεια, οι επενδυτές της Solyndra προσπαθούν να εκμεταλλευτούν επί του παρόντος ένα παραθυράκι παρερμηνείας νόμου το οποίο τους παρέχεται από μια διοίκηση της κυβέρνησης που θέλει απεγνωσμένα να αποφύγει την ευθύνη για την πανωλεθρία της Solyndra.  Έχοντας μηνύσει το Κεφάλαιο 11 περί πτωχεύσεως ενώπιων του αρμοδίου δικαστηρίου στο Delaware, οι επενδυτές της Solyndra ισχυρίζονται ότι τα μόνο πραγματικά στοιχεία που διαθέτει η εταιρεία είναι τα ‘χαρακτηριστικά φόρου’.  Αυτά ανέρχονται μεταξύ 875 και 975 εκατομμύρια δολάρια σε καθαρές λειτουργικές ζημιές που πιθανόν να μειώσουν το μελλοντικό φορολογικό εισόδημα.  Η εκτίμηση του IRS είναι γύρω στα 350 εκατομμύρια δολάρια.  Η εταιρεία είχε επίσης συσσωρεύσει γύρω στα 12 εκατομμύρια δολάρια σε ηλιακές φορολογικές πιστώσεις.  Τώρα, οι επενδυτές της Solyndra θέλουν το δικαστήριο να εκκαθαρίσει την εταιρεία και να συμβάλει με 6.7 καθαρά δισεκατομμύρια δολάρια για την πληρωμή των πιστωτών της με μόλις λίγα σεντς του δολαρίου.  Μια αναδυόμενη εταιρεία συμμετοχών – η Argonaut Ventures LLC, που ανήκει σε επενδυτή της Solyndra και στο Οικογενειακό Ίδρυμα George Kaiser που χρηματοδοτεί τον Obama – δεν θα κάνει τίποτα και δεν θα απασχολεί κανένα υπάλληλο, αλλά θα εξακολουθεί να είναι επιλέξιμη για τις προσοδοφόρες φορολογικές αντισταθμίσεις της Solyndra.  Καλή προσπάθεια.

Καθώς το IRS συζητά ενώπιον του δικαστηρίου, οι νόμοι πτώχευσης ήταν στην πραγματικότητα σχεδιασμένοι να δίνουν στις πιεσμένες επιχειρήσεις μια ευκαιρία να κάνουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο να δουλέψει, όχι όπως επισήμανε η Wall Street Journal να επιτραπεί ‘στους εκατομμυριούχους φίλους του κύριου Obama να παρακάμπτουν ένα ομοσπονδιακό φορολογικό νομοσχέδιο που ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ως αποτέλεσμα ενός επικού φιάσκου διεφθαρμένου καπιταλισμού’ και ‘να το δώσει στους φορολογούμενους διπλά για την ίδια αποτυχημένη επένδυση’.

Χωρίς να είναι ικανοποιημένοι με την καταχρηστική προσπάθεια των Αμερικανικών νόμων πτώχευσης, οι επενδυτές της Solyndra έχουν υποβάλει μια εξίσου κυνική μήνυση εναντίων των κατασκευαστών ηλιακών πάνελ που έχουν ως βάση τους την Κίνα ισχυριζόμενοι ‘αθέμιτες εμπορικές πρακτικές’.  Με τι δίκη αυτή τη φορά στο επαρχιακό δικαστήριο της Βόρειας Καλιφόρνιας στις 12 Σεπτεμβρίου, οι επενδυτές της Solyndra ζητούν 1.5 δισεκατομμύριο δολάρια ως αποζημίωση για την ‘απώλεια επιχειρηματικών δραστηριοτήτων’.  Οι λόγοι της Solyndra είναι για γέλια.  Ισχυρίζονται ότι οι κατασκευαστές των ηλιακών πάνελ που έχουν ως βάση τους την Κίνα συνωμότησαν για να παρατήσουν φθηνά ηλιακά πάνελ στις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικά για την εκδίωξη της Solyndra από την επιχείρηση αυτή.  Το πλήρες ιστορικό των ισχυρισμών της Solyndra εγγυάται το διάβασμα δεδομένης της εγγενούς εικονικής παράνοιας.

Το γεγονός είναι ότι η Κινέζικη υπερπαραγωγή και η πτώση της εγχώριας ζήτησης οδήγησαν πράγματι τους κατασκευαστές της Κίνας να κάνουν ό,τι η οποιαδήποτε αγωνιζόμενη επιχείρηση θα έκανες σ’ αυτές τις περιστάσεις:  να πωλούν στο εξωτερικό σε αποπληθωριστικές τιμές.  Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών πήρε προστατευτικά μέτρα ‘για να μην την απορρίψουν’.  Αυτή η κίνηση οδήγησε τους κατασκευαστές ηλιακών πάνελ της Κίνας να στραφούν προς την Ευρωπαϊκή αγορά.  Επί του παρόντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση διερευνά ισχυρισμούς απόρριψης από τους Κινέζους κατασκευαστές πάνελ.  Έτσι, οι Κινέζοι κατασκευαστές ηλιακών πάνελ, μακριά από στόχο τη Solyndra, απορρίπτουν τους πάντες.  Όμως, οι επενδυτές σ’ αυτό το καταδικασμένο έργο θα κάνουν τα πάντα για να πάρουν τα χρήματά τους πίσω.  Οι φορολογούμενοι δεν έχουν τέτοια ανακούφιση.

Συνολικά, οι επενδυτές της Solyndra προσπαθούν αυτή τη στιγμή να δημιουργήσουν απάτη για 1.6 επιπλέον δισεκατομμύρια δολάρια από το συνδυασμό του Αμερικανού φορολογούμενου και του Κινέζου κατασκευαστή ηλιακού πάνελ – ως ‘ανταμοιβή’ για τη φτωχή τους επένδυση σε ένα κακό επιχειρηματικό μοντέλο.

Και ερχόμαστε στο πώς το ‘σύνδρομο Solyndra’ που επιχορηγείται από την οικονομία του Obama διαδραματίζεται στη Νεβάδα.  Το Δεκέμβριο του 2011, το υπουργείο ενέργειας της Αμερικής ανακοίνωσε ένα δάνειο 737 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να οικοδομήσει η Tonopah Solar Energy μια νέα ηλιακή εγκατάσταση στην εκλογική περιφέρεια του Harry Reid της Νεβάδα.  Είναι μια εγκατάσταση που αναμένεται να ανοίξει μόλις 45 μόνιμες θέσεις εργασίας.  Ισχυρισμοί του ότι αυτό θα κοστίσει στο φορολογούμενο 16 εκατομμύρια δολάρια ανά θέση εργασίας δεν είναι εντελώς αληθείς.  Η εγκατάσταση πιθανόν να δημιουργήσει εκατοντάδες κατασκευαστικές θέσεις εργασίας και ίσως και περισσότερες από 4.000 άλλες ‘έμμεσες’ θέσεις εργασίας.  Όμως αυτό που κάνει το σχέδιο βιώσιμο είναι η σκεβρωμένη συμφωνία της αγοράς μιας 25ετούς αγοραστικής συμφωνίας με την NV Energy να αγοράζει το 100% της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας.

Η επένδυση Tonopah Solar είναι αξιωματική από σχέδια άλλων παρόμοιων κινήτρων που χρηματοδοτούνται από ριψοκίνδυνες επενδύσεις στη Νεβάδα.  Σύμφωνα με τον Andy Matthews, πρόεδρο του Ινστιτούτου Πολιτικής Έρευνας της Νεβάδα:  ‘Από το 2009, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει διοχετεύσει περισσότερα από 1.3 δισεκατομμύρια δολάρια σε γεωθερμικά, ηλιακά και αιολικά έργα στη Νεβάδα’.  Ο Matthews προσθέτει ότι οι επενδύσεις αυτές προβλέπεται να δημιουργήσουν μόνο 288 μόνιμες θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης.  Αυτό έχει ένα αρχικό κόστος πάνω των 4.8 εκατομμυρίων ανά θέση εργασίας’.  Δεν χρειάζεται να είσαι οικονομολόγος για να καταλάβεις ότι τα στοιχεία αυτά δεν προσθέτουν αξία στους φορολογούμενους.

Ο Matthews επισημαίνει πώς η ηλιακή μονάδα Silver State North λαμβάνει 50 εκατομμύρια δολάρια σε κινητήριες φορολογικές πιστώσεις ενώ απασχολεί μόλις δύο υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης, και η ηλιακή μονάδα Copper Mountain στη Boulder City, που απασχολεί μόλις πέντε υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης λαμβάνει περισσότερα από 40 εκατομμύρια δολάρια σε ομοσπονδιακά κεφάλαια.  Η Nevada Geothermal Power, η οποία πήρε 145 εκατομμύρια δολάρια σε κρατικές επιδοτήσεις επίσης βρίσκεται, σύμφωνα με τους ελεγκτές, ‘στα πρόθυρα της αποτυχίας’.  Όμως αυτή δεν είναι καν η πλήρης εικόνα.  Ο Matthews παρέχει στοιχεία για να δείξει ‘πώς αυτές οι ομοσπονδιακές επενδύσεις ‘αυξάνουν στην πραγματικότητα τις τιμές στη Νεβάδα και κάνουν την πολιτεία λιγότερο ελκυστική στους δημιουργούς θέσεων εργασίας’.  Αναφέρει τον κύριο λόγο ως, ‘την κρατική εντολή ανανεώσιμης ενέργειας που κοστίζει μέχρι και τέσσερις φορές όσο ορυκτά καύσιμα όπως τον άνθρακα και το φυσικό αέριο’.

Αν ο πρόεδρος κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές, οι φορολογούμενοι των Ηνωμένων Πολιτειών μπορούν να περιμένουν την Κεϋνσιανή οικονομία του Obama να συνεχίσει την κάλυψη της Αμερικανικής οικονομίας, καθώς αποκαλυφθεί ο διεφθαρμένος καπιταλισμός που ενδημεί στο σκάνδαλο του ‘Συνδρόμου Solyndra’.  Όμως το πραγματικά δυσάρεστο γεγονός – όπως μας δείχνει ολόκληρη η ιστορία της κυβερνητικής παρέμβασης στην ελεύθερη αγορά – είναι ότι οι φορολογούμενοι, και όχι οι ιδιώτες επενδυτές, είναι οι πραγματικοί χαμένοι.

© 2013 Energy Tribune

Scroll to top